Bugün set davulculuğunda kullanılan paradiddle, flam, drag ve roll gibi rudimentlerin büyük bölümü, tarihsel olarak askeri marş bandolarının iletişim ve sinyal sistemlerinden gelir. Savaş alanında komutları iletmek için kullanılan bu standart vuruş kalıpları, zamanla kodifiye edilerek '26 standart rudiment' listesine dönüşmüştür.
Rudimental davulculuk, tek bir trampet (marş trampeti) üzerinde son derece net, keskin ve tutarlı bir artikülasyon gerektirir; çünkü bu bağlamda davul, bireysel bir ifade aracından çok bir grup senkronizasyon aracıdır. Bu netlik standardı, günümüzde de rudiment eğitiminin temel ölçütü olmaya devam eder.
Modern set davulculuğu, bu rudimentleri alıp bireysel yaratıcılık ve doğaçlama ile yeniden yorumlar; ancak temel teknik disiplin (eşit ses, net zamanlama, kontrollü rebound) marş bandosu geleneğinden miras kalır. Bu yüzden birçok eğitim programı, öğrencilere önce rudimental temelleri kazandırmayı, ardından bu temelleri set üzerinde yaratıcı biçimde uygulamayı öğretir.
Rudimental davulculuğun disiplinli yapısı, aynı zamanda fiziksel dayanıklılık ve el/kol koordinasyonu için de güçlü bir temel oluşturur. Bu yüzden marş bandosu kökenli egzersizler, günümüzde caz, rock ve fusion davulcuları tarafından da düzenli olarak teknik antrenman amacıyla kullanılır.