Ghost note, duyulması amaçlanmayan ama hissedilmesi hedeflenen çok kısık vuruşlardır. Genellikle trampet üzerinde, aksanlı vuruşlar arasına yerleştirilir ve groove'a bir 'dokuma' hissi kazandırır. Bu teknik olmadan çalınan bir funk ritmi teknik olarak doğru olsa da genellikle 'düz' ve karaktersiz duyulur.
Ghost note'ların ustaca kullanımıyla tanınan davulculardan biri David Garibaldi'dir; Tower of Power kayıtlarında duyulan yoğun 16'lık gruplar, aslında birkaç aksanlı vuruş ile aralarına serpiştirilmiş onlarca ghost note'un birleşiminden oluşur. Benzer şekilde Clyde Stubblefield'ın James Brown kayıtlarındaki çalışları, ghost note'un groove'a nasıl 'nefes' kattığının klasik örnekleridir.
Teknik olarak ghost note çalmak, bilek ve parmaklardan gelen çok küçük bir rebound hareketi gerektirir; baget neredeyse yüzeye değecek kadar alçaktan kalkar. Bu, dinamik kontrolün en ince seviyede uygulanmasıdır ve genellikle öğrencilerin en çok zorlandığı beceridir çünkü kas hafızası doğal olarak daha yüksek sesle vurmaya eğilimlidir.
Ghost note çalışmasına başlarken, önce aksanlı vuruşları sabit tutup aralara tek tek ghost note eklemek, ardından yoğunluğu kademeli artırmak önerilir. Zamanla el, yüksek ve düşük dinamikler arasında bilinçli geçiş yapabilecek kadar esnekleşir; bu da groove'un canlı ve nefes alan bir yapıya kavuşmasını sağlar.