Davul çalarken kullanılan iki temel baget tutuş şekli vardır: matched grip (eşleşmiş tutuş) ve traditional grip (geleneksel tutuş). Matched grip'te her iki el de aynı şekilde, baget başparmak ve işaret parmağı arasında tutulur; bu, günümüz pop, rock ve fusion davulculuğunda en yaygın kullanılan yöntemdir.
Traditional grip'te ise sol el (sağ eli baskın davulcular için) bagetı avuç içinde çapraz biçimde tutar; bu tutuş, tarihsel olarak marş bandolarında davulun yan asılı taşınmasından kaynaklanır ve caz davulculuğunda hâlâ yaygın biçimde kullanılır. Buddy Rich ve birçok klasik caz davulcusu bu tutuşla tanınır.
Matched grip'in avantajı simetri ve güçtür; her iki el de aynı biyomekanik avantajlara sahip olduğundan, özellikle çift bas davul ve yüksek güç gerektiren rock/metal pasajlarında tercih edilir. Traditional grip ise sol elde daha ince bir bilek hareketi sunar, bu da caz davulculuğundaki hassas ride cymbal ve trampet dinamiklerinde avantaj sağlayabilir.
Hangi tutuşun 'doğru' olduğuna dair kesin bir kural yoktur; çoğu modern eğitim programı öğrencilere matched grip ile başlamayı önerir çünkü öğrenmesi daha sezgiseldir. Traditional grip ise genellikle caz repertuvarına yönelen öğrencilere ileri seviyede tanıtılır. Her iki tutuşu da öğrenmek, davulcuya farklı müzik türlerinde esneklik kazandırır.