Clave, İspanyolca 'anahtar' anlamına gelir ve Latin/Afro-Cuban müziğinde tüm diğer enstrümanların ritmik olarak ilişkilendiği temel bir referans kalıbıdır. En yaygın iki versiyonu son-clave ve rumba clave'dir; ikisi de beş vuruşluk, iki ölçüye yayılan (3-2 veya 2-3 şeklinde gruplanan) asimetrik bir yapıya sahiptir.
Set davulculuğunda clave, doğrudan çalınmasa bile, tüm groove'un 'arkasında' hissedilen bir referans noktasıdır; bas davul, trampet ve hi-hat vuruşları genellikle clave'nin vuruş noktalarıyla uyumlu ya da onu tamamlayıcı biçimde yerleştirilir. Dafnis Prieto gibi çağdaş Latin caz davulcuları, clave'yi setin tamamına yayarak çok katmanlı ve karmaşık ritmik dokular oluşturur.
Clave'yi öğrenmenin ilk adımı, kalıbı kendi başına (örneğin bir claves çubuğuyla veya el çırparak) içselleştirmektir. Bu kalıp zihne yerleştikten sonra, set üzerindeki diğer vuruşların (özellikle bas davul aksanlarının) clave ile nasıl bir 'konuşma' kurduğu incelenir.
Clave'nin asimetrik yapısını yanlış anlamak (örneğin onu simetrik bir kalıp gibi çalmak), Latin ritimlerinin karakteristik gerilimini ve akıcılığını yok eder. Bu yüzden clave çalışması, sadece bir ritim ezberlemek değil, Latin müziğinin temel ritmik felsefesini anlamaktır.