Half-time ve double-time feel, gerçek tempoyu değiştirmeden, dinleyicinin algıladığı nabzı yavaşlatan veya hızlandıran tekniklerdir. Half-time feel'de backbeat (genellikle trampet vuruşu) ölçünün 2. ve 4. vuruşu yerine 3. vuruşuna taşınır; bu, aynı tempoda çalınsa bile groove'un yarı hızda hissedilmesini sağlar.
Bernard Purdie'nin klasik half-time shuffle'ı, bu tekniğin en tanınmış örneklerinden biridir; hızlı bir tempoda çalınan bir parça, half-time feel sayesinde ağır ve güçlü bir groove hissi kazanır. Double-time feel ise tam tersi bir etki yaratır: aynı tempoda, nabız algısı iki katına çıkarılarak groove daha enerjik ve yoğun hissettirilir.
Bu teknikleri anlamak için önce 'gerçek tempo' (metronom BPM'i) ile 'hissedilen tempo' (backbeat'in oluşturduğu algısal nabız) arasındaki farkı ayırt etmek gerekir. Bir davulcu, aynı fiziksel hızda çalarken bile backbeat'in konumunu değiştirerek şarkının enerjisini tamamen farklı bir yöne çekebilir.
Half-time ve double-time feel arasında geçiş yapabilmek, özellikle şarkı formunun farklı bölümleri (verse, chorus, bridge) arasında dinamik kontrast yaratmak için değerli bir araçtır. Bu tekniği çalışmak, önce backbeat'i bilinçli olarak farklı vuruşlara (2-4 yerine sadece 3, veya 1-2-3-4'ün hepsine) yerleştirerek başlamalıdır.