Flam, bir elin çok kısa bir gecikmeyle diğerinin hemen öncesinde çaldığı iki vuruşlu bir süslemedir; kulakta 'fla-m' şeklinde tek bir kalın vuruş hissi bırakır. Bu teknik, aksanı vurgulamak veya bir vuruşa dolgunluk katmak için kullanılır ve rudimental davulculuğun temel yapı taşlarındandır.
Doğru bir flam üretmek için iki bagetin farklı yüksekliklerden kalkması gerekir: 'grace note' (süsleme vuruşu) düşük yükseklikten, ana vuruş ise yüksekten kalkar. İkisi arasındaki zaman farkı çok küçüktür ama net bir 'flam' sesi için tutarlı olmalıdır; çok geniş bir aralık iki ayrı vuruş gibi duyulmasına, çok dar bir aralık ise tek vuruş gibi duyulmasına yol açar.
Flam, marş bandosu repertuvarında (flam tap, flamacue, flam paradiddle gibi kombinasyonlarda) yoğun biçimde kullanılır, ancak modern set davulculuğunda da aksanlı fill vuruşlarına dolgunluk katmak için tercih edilir. Özellikle rock ve metal davulculuğunda güçlü bir crash/tom vuruşunun hemen öncesine eklenen bir flam, vuruşun etkisini belirgin biçimde artırır.
Çalışmaya başlarken önce her iki elden de ayrı ayrı flam üretmeyi (sağ elin süsleme, sol elin ana vuruş olduğu ve tersi) pratik etmek gerekir. Zamanla iki el arasındaki gecikme tutarlı hale geldiğinde, flam farklı tempo ve dinamiklerde güvenle kullanılabilir.