Fill, bir groove'un içindeki tekrar eden kalıptan kısa bir süre ayrılıp, genellikle bir bölüm geçişini (verse'den chorus'a gibi) işaretleyen ritmik bir cümledir. Teknik açıdan etkileyici bir fill, mutlaka karmaşık olmak zorunda değildir; asıl önemli olan, fill'in şarkının formuna ve enerjisine hizmet etmesidir.
Fill yazarken dikkate alınması gereken temel unsurlardan biri 'süre'dir: fill'in ne kadar sürede tamamlanacağı (örneğin bir ölçünün son iki vuruşu mu, yoksa tüm bir ölçü mü) net biçimde planlanmalıdır. Süre netliği, fill'in bir sonraki bölüme akıcı biçimde bağlanmasını sağlar; belirsiz bir süre, geçişi sarsıntılı hissettirir.
Bu yazıda ele aldığımız tekniklerin (paradiddle tabanlı el dağılımları, linear drumming, aksan kaydırma) çoğu, aslında özgün fill cümleleri kurmak için birer araçtır. Örneğin bir paradiddle kalıbı farklı tom yüzeylerine dağıtılıp aksan kaydırmayla zenginleştirildiğinde, tek başına basit bir rudimentten çok daha ilgi çekici bir fill ortaya çıkar.
Fill yazımını geliştirmenin en etkili yollarından biri, sevdiğiniz kayıtlardaki fill'leri not alıp (transcribe ederek) analiz etmektir. Bu analiz, hangi rudiment veya tekniklerin kullanıldığını, fill'in ne kadar sürdüğünü ve şarkının hangi noktasında yer aldığını anlamayı sağlar; bu bilgi, kendi özgün fill fikirlerinizi geliştirmenin sağlam bir temelini oluşturur.