Brush (fırça) çalımı, metal telciklerden oluşan özel bagetlerle davul zarı üzerinde yapılan dairesel ve süpürme hareketlerine dayanır. Bu teknik, geleneksel baget vuruşundan çok farklı bir tını dünyası sunar: keskin bir vuruş yerine sürekli, pürüzsüz bir doku elde edilir.
Caz davulculuğunun vazgeçilmez bir parçası olan brush tekniği, özellikle akustik trio ve baladlarda tercih edilir; çünkü akustik enstrümanların (kontrbas, piyano) dinamik dengesini bozmadan zengin bir ritmik zemin sağlar. Ed Thigpen gibi davulcular, brush tekniğini neredeyse bir enstrüman gibi ustalıkla kullanmasıyla tanınır.
Temel brush hareketi, bir elin trampet üzerinde sürekli dairesel bir süpürme yaparken diğer elin belirli vuruşlarla (genellikle 2. ve 4. vuruş) bu dokunun üzerine aksan eklemesine dayanır. Bu iki elin bağımsız ama uyumlu hareketi, brush tekniğinin en zorlu ama en karakteristik yönüdür.
Brush çalışmaya başlarken önce dairesel süpürme hareketini yalnız başına, sabit bir tempoda pürüzsüz hale getirmek gerekir. Ardından diğer elin aksan vuruşları bu döngüye eklenir. Bu koordinasyon zaman alsa da, kazanıldığında davulcuya çok geniş bir dinamik ve tınısal yelpaze kazandırır.